VISITA DOS AVÓS/AS

TAMÉN NOS VISITARON OS AVÓS/AS DE HECTOR, ANTÓN,  MARCOS E BELÉN.

PINCHA NA IMAXE PARA VER AS FOTOS

VISITA DOS AVÓS/AS O MÉRCORES

AVÓS DE ANTÓN ( CUARTO DE PRIMARIA)

O LUNS TAMÉN NOS VISITOU A AVÓA DE LOLA E CARMEN FERNÁNDEZ

MARTES VISITA DOS AVÓS DE KATIA, GAEL E ALVARO UCHA

SEMANA DOS AVÓS

PINCHA NA IMAXE E PODRÁS VER AS FOTOS DO DÍA.

OS NENOS/AS DE TRES VISITAN A ESCOLA DOS AVÓS/AS

SEMANA DOS AVÓS/AS

                       HOXE COMEZOU A SEMANA DOS AVÓS/AS. 

DURANTE TODA A SEMANA DIFERENTES AVÓS/AS ENSINARÁN OS SEUS NETOS/AS E COMPAÑEIROS/AS COMO ERA A  VIDA ESCOLAR NOS SEUS TEMPOS.

TAMÉN ESTAMOS A FACER UNHA EXPOSICIÓN PARA QUE OS NENOS/AS POIDAN APRECIAR MELLOR EN QUE CONDICIÓNS ESTUDABAN OS SEUS AVÓS/ AS.

SE TEDES ALGÚN MATERIAL QUE  QUEIRADES APORTAR A EXPOSICIÓN, ESTAREMOS ENCANTADOS. POR FAVOR POÑEDE O NOME DO ALUMNO/A  NO MATERIAL.

ESPERAMOS QUE VOS GUSTE.

Exposición a escola dos meus avós/as

PINCHA NA IMAXE PARA VER A EXPOSICIÓN

AS POESÍAS DOS NOSOS AVÓS/AS

                          

ESTAS POESÍAS ESTÁN RECOLLIDAS TAL E COMO CHEGARON NA ENQUISA, POR ESTA RAZÓN ESTÁN EN GALEGO E EN CASTELÁN.

En un cestito de flores,
 metí la mano y saqué,
él corazón de mi amiga que jamás olvidaré.

Sus flores están benditas,
nacieron predestinadas,
y  a la Virgencita,
habrán de ser consagradas.

Mes de mayo mes de mayo,
el gozo de la pradera,
el más bonito del año,
el rey de la primavera.

De tinta pongo sangre,
de tintero el corazón,
 de tus manos vida mía,
espero contestación.

Érase una vez un sabio, que tan pobre y mísero estaba decía, habrá otro tan pobre y mísero que yo, y cuando el rostro volvió, halló la respuesta viendo que otro sabio cogiendo las hierbas que otro arrojó.

Yo que soy tan pequeñita,
tengo tan poquita voz,
grito con toda mi alma,
viva la madre de Dios.

Yo planté una clavelina,
para la Virgen María,
y la regaba
todos los días.

Con diez cañones por banda
viento en popa a toda vela,
no corta el mar sino vuela,
un velero bergantín.

Este vaise e aquel vaise,
e todos todos se van,
galicia sin homes quedas
que te poidan traballar. 
Tes en cambio orfos e orfas
de campos de soledad
e mais non teñen fillos
e fillos que non ten pais.
E tes corazóns que sufren  
longas ausencias mortais,
viuvas de vivos e mortos,
que ninguén consolará.

 O trece de maio  a Virxe María,
baixou dos ceos a Cova de Ira.

Viña miña nai rezando,
a os pés da Virxe María,
era unha santa escoitando
o que outra santa decía.

Adeus ríos, adeus fontes de Rosalía.

Aquí yace el caballero bien molido y mal andante
aquí llevo rocinante por uno y otro sendero.
Sancho Panza el majadero yace también junto a el  escudero
el más fiel que vio el trato de escudero.


Luna, lunera cascabelera,
debajo de la cama,
tienes la cena.

Como es la primera vez,
que vengo a tus plantas Madre,
vengo llena de vergüenza,
y tienes que perdonarme.
Te vengo a traer flores madre,
que ayer tarde las cojí,
con afán te las buscaba,
por traertelas a tí.
¿Te gustan Virgen María?
non son buenas, ya lo se,
viniendo otro año,
mejor te las haré.


Cinco pollitos tiene mi tía,
uno canta, otro pía
y tres tocan la sinfonía.

Oh madre mía, madre mía,
oh consuelo del mortal,
ampárame y guíame
a la patria celestial.

Entre dúas paredes brancas,
hai unha flor amarela,
que se pode presentar
ante o Rey de Sevilla.

Ya que de la esperanza,
para la vida mía,
triste y descolorido
ha llegado el ocaso,
a mi rorada oscura,
desmantelada y fría,
tornemos paso a paso,
porque con su alegría
no aumente mi amargura,
la blanca luz del día.

Como soy tan pequeñita
y tengo tan poquita voz
grito con toda mi alma
viva la madre de Dios.

Ai cataplín, cataplín con candela,
alza para arriba por la chinela.

De azul de los cielos porque en las alturas sacias mis antojos,
me basta mirar tus pupilas y tienes el cielo en los ojos.

Dichoso es el mes
que empieza con Santos
y termina con San Andrés.

Quién subiera tan alto como la luna,
para ver las estrellas una por una,
y elegir entre todas, la más bonita,
para alumbrar el cuarto de la abuelita.

En una copa de oro,
metí la mano y saqué,
el corazón de mi madre,
que nunca la olvidaré.

Mes de mayo, mes de mayo,
el gozo de la pradera,
el más bonito del año,
el rey de la primavera.

Quixera miña naiciña darche na cara un biquiño,
para demostrarche o cariño co meu corazón che ten,
pero son tan pequeniña que aínda que me estire ben,
non chego a esa cariña que é máis bonita que o Edén.

Mayo florido, lleno de rosas
hay viene San Juan que las trae más hermosas.

Volvieron las oscuras golondrinas,
en tu balcón sus nidos cuelgan,
y otra vez con el ala a sus cristales jugando llamarán.

OS XOGOS DOS NOSOS AVÓS/AS

A QUE XOGABAN NA ESCOLA?


Sempre nos preguntamos a que xogaban os nosos avós/as na escola. 
Serán os mesmos xogos de agora?
 Divertíanse antes máis na escola? 
Tiñan recreo ou tempo libre?

Pois despois da enquisa que pasamos os avós/as do Ceip Chano Piñeiro estes son os xogos que entretiñan os nosos avós/as cando eran cativos:



Á corda, a comba
Ó truque                                         Á  Antón pirulero                     A pilleta                     Balonmán
Á pelada                                        Frontón                                     Ó xogo das sillas       A facer o pino
Ó escondite                                   Peónzas ou trompo.                Ó tres en raia           Ó ovo pico, araña
Á roda roda                           Ás chapas                                  Ó parchís
Á Baulta                                           Á mariquitilla                            Ó tirachinas
Á galliña cega                         Á pita quente                              Ó brilé
Ó cacho                                        Ós pelouros                                Ás tabas
Ás canicas                                    Á pillar                                       Ás profesoras
Ó pateiro                                       Ó truco                                      Á mancha
Ó pasimisí                                    Á villarda                                   A labores
Á Rayuela ou mariola                      Ó aro                                          Á palma
Á goma                                       Á carraca                                   Á cruceta
Á pita.                                         Ó marro                                      Ó tobogán           A patinar                 Ó gua.                                         A carreiras descalzos                 Ó chinchimoni     Á ventá
Ó fútbol                                        Á pelota                                    Á calceta

Ó pañuelo.                                    Á goma                                    Ó Baloncesto
Á raia                                         Á carapuchiña                            Ó piparrotes
Á queima                                  Ás carreiras con zancos               ós bugallos
Ó curro                                       Á petanca                                  Á pumba
Á cruceta                                   Ó caracol                                   Ó franete
Á xoaniña                                  Ás prendas                                 Ó bote
Ás estampiñas                           Á palma                                     Á patefa
Ós vaqueiros                             Ó tren con latas de conserva     Á apañada
Á billeta                                    Á bautua                                    Ó pello
Ó cabaliño                                Ó pincha                                     Ó tarulo
A contar adiviñas

Seguramente algúns destes xogos serán os mesmos pero con distinto nome. Pronto coa súa visita o averiguaremos.

Algúns dos avós/as comentan que non xogaban posto que os que tiñan a sorte de poder ir a escola ao rematar tiñan que voltar para casa a xudar, levar a comida ó pai o traballo ou coidar dalgún irmán pequeno.

Tamén nalgunhas escolas non tiñan recreo.

Noutras máis pequeniñas os avós/as contan que tan só corrían para quecer os pés.

RESULTADO DAS ENQUISAS OS AVÓS/AS

QUE QUERÍAN SER DE MAIORES?

As nosas avoas querían ser: enfermeira, perruqueira, médica, azafata, mestra,bordar a máquina,costureira, monxa,farmacéutica,

Os nosos avós querían ser: político

A ONDE FORON DE EXCURSIÓN?

O MONTE TECLA E VIÑEMOS POLO CASTRO DE VIGO.
A CELTIA,
A PEINADOR.
O MAGOSTO.
O Pazo do Conde.
A la playa a merendar.
De Bayona a Cabo Silleiro andando y los soldados les enseñaban los cañones.

MATERIAIS DA ESCOLA DOS NOSAS AVOAS/OS

PINCHA  NA IMAXE PARA VISIONAR A PRESENTACIÓN DE MATERIAIS

VIDEO EXPLICATIVO DE LUCAS DOCAMPO

NESTE VIDEO LUCAS ENSINA COMO ERA A ESCOLA DOS SEUS AVOS/AS

ESPERO QUE VOS GUSTE PORQUE A MIN ENCANTOUME.

ENQUISA PARA O PROXECTO " A ESCOLA DOS NOSOS AVÓS"

Estimadas familias:

Este curso o proxecto anual do centro versa sobre "A ESCOLA DOS NOSOS AVÓS" para elo necesitamos a vosa colaboración achegando todo o que poidades sobre o tema, e acercando o centro a figura dos avós/as.

Unha das actividades que se levarán a cabo será a enquisa que vos presentamos a continuación, que cubrirán os avós/as para recadar información e para que os alumnos/as coñezan un pouco a realidade da escola antiga e as diferenzas coa actual.

Achegamos unha copia pero como son catro os avós por neno/a nos gustaría que nos comunicásedes se precisades máis copias. Tamén se pode enviar a enquisa en forma de video, por correo electrónico ( complementariaschanosp@gmail.com), Edmodo, conto, libreta, cartel...tedes liberdade para innovar ou ser creativos.

Agradecemos a vosa colaboración. Gracias.

SE PINCHAS NA IMAXE PODES VER A ENQUISA  QUE LLE TES QUE FACER OS AVÓS OU AVOAS